Het Turkse Burgerlijk Wetboek beperkt het erfrecht niet tot nationaliteit. Om deze reden kunnen buitenlandse staatsburgers ook erfgenaam zijn van bezittingen in Turkije. De procedure voor het verkrijgen van een Erfakte (veraset ilamı) in gevallen met buitenlandse erfgenamen verloopt echter anders dan die voor Turkse staatsburgers en is onderworpen aan bepaalde speciale juridische voorwaarden. Vooral de wederkerigheidsvereiste (mütekabiliyet) is van groot belang wanneer de overdracht van onroerend goed aan de orde is.

Hieronder vindt u de antwoorden op veelgestelde vragen over de procedure voor het verkrijgen van een Erfakte door buitenlanders in Turkije, de bevoegdheid van de notaris en de rechtbank, de vereiste documenten en het handelen met een volmacht vanuit het buitenland.

📋 Lijst van veelgestelde vragen

1. Kunnen buitenlanders erfgenaam zijn in Turkije?
2. Kunnen buitenlanders een Erfakte (veraset ilamı) in Turkije verkrijgen?
3. Wie stelt in Turkije de Erfakte op: de notaris of de rechtbank?
4. Zijn in het buitenland verkregen Erfaktes geldig in Turkije?
5. Welke documenten zijn vereist om een Erfakte in Turkije te verkrijgen?
6. Kan de procedure met een volmacht worden uitgevoerd?
7. Welke procedures kunnen worden uitgevoerd nadat de Erfakte is verkregen?

1. Kunnen buitenlanders erfgenaam zijn in Turkije?

Ja, dat kunnen zij. Volgens het Turkse Burgerlijk Wetboek is het erfrecht niet beperkt tot nationaliteit. Buitenlanders kunnen erfgenaam zijn van bezittingen in Turkije en hebben dezelfde rechten als wettelijke erfgenamen. Er kunnen echter in sommige speciale gevallen beperkingen van toepassing zijn (bijvoorbeeld als het onroerend goed zich in een militair verboden gebied bevindt).

2. Kunnen buitenlanders een Erfakte (veraset ilamı) in Turkije verkrijgen?

Ja, dat kunnen zij. Buitenlandse erfgenamen kunnen in Turkije ook een Erfakte (mirasçılık belgesi) aanvragen. Dit document toont aan wie de erfgenamen zijn en de erfenisverhouding van elk van hen.

Er zijn echter enkele juridische verschillen bij de opstelling van Erfaktes voor buitenlanders. Het proces verandert met name afhankelijk van de vraag of het document betrekking heeft op onroerende of roerende goederen. Als het gaat om onroerende goederen (bijvoorbeeld een huis, perceel), onderzoeken de rechtbanken eerst of er wederkerigheid (mütekabiliyet) bestaat tussen Turkije en het land waarvan de buitenlandse erfgenaam de nationaliteit heeft. Als burgers van het betreffende land in Turkije onroerend goed door erfenis mogen verwerven, dan erkennen de Turkse rechtbanken ook het recht op de overdracht van onroerend goed door erfenis aan burgers van dat land.

3. Wie stelt in Turkije de Erfakte op: de notaris of de rechtbank?

Voor Turkse staatsburgers kunnen zowel notarissen als vredegerechten (sulh hukuk mahkemeleri) de Erfakte (mirasçılık belgesi) opstellen. Deze regel is echter alleen van toepassing op erfgenamen die volledig Turks staatsburger zijn.

Wanneer er sprake is van buitenlandse erfgenamen, verloopt het proces anders.

• Notarissen kunnen geen Erfakte opstellen voor buitenlandse erfgenamen.
• Het feit dat zelfs maar één van de erfgenamen een buitenlands staatsburger is, maakt de notariële procedure voor alle erfgenamen onmogelijk.
• In dit geval kan het document uitsluitend door het vredegerecht worden afgegeven.

Bijgevolg moet de aanvraag voor de Erfakte in elk dossier met buitenlandse erfgenamen via de rechtbank worden ingediend.

4. Zijn in het buitenland verkregen Erfaktes geldig in Turkije?

Nee, in het buitenland verkregen Erfaktes worden in Turkije niet direct als geldig beschouwd. Met name Kadasterdiensten (Tapu) accepteren geen door buitenlandse rechtbanken opgestelde Erfaktes bij het uitvoeren van transacties. Erfaktes die in het buitenland zijn opgesteld, kunnen als bewijs worden aangeboden bij een nieuwe aanvraag voor een Erfakte in Turkije; ze kunnen echter niet direct worden gebruikt voor eigendomsoverdracht of banktransacties.

5. Welke documenten zijn vereist om een Erfakte in Turkije te verkrijgen?

Om een Erfakte (veraset ilamı) in Turkije te verkrijgen, worden van buitenlandse staatsburgers over het algemeen de volgende documenten gevraagd:

• Overlijdensakte van de erflater – inclusief apostille en notarieel beëdigde Turkse vertaling.
• Paspoort of identiteitsbewijs van de erfgenaam.
• Buitenlands bevolkingsregistervoorbeeld (yabancı nüfus kayıt örneği) (dat de erfenisrelatie aantoont).
• Een in het buitenland opgestelde Erfakte (indien beschikbaar, kan als bewijs worden aangeboden).
• Als de procedure met een volmacht wordt uitgevoerd; een notarieel bekrachtigde, geapostilleerde en in het Turks vertaalde volmacht.

De rechtbank kan, afhankelijk van de aard van de erfenis of de wetgeving van het land, indien nodig aanvullende documenten of toelichtingen vragen.

6. Kan de procedure met een volmacht worden uitgevoerd?

Ja, dat kan. De buitenlandse erfgenaam kan, zonder naar Turkije te komen, in het land waar hij woont een notarieel bekrachtigde en geapostilleerde volmacht opstellen en deze naar een advocaat in Turkije sturen. Met deze volmacht voert de advocaat alle procedures voor de Erfakte uit, inclusief de aanvraag, opvolging en overhandiging van het document.

7. Welke procedures kunnen worden uitgevoerd nadat de Erfakte is verkregen?

Nadat de Erfakte is verkregen, kunnen de erfgenamen:

• De procedures voor eigendomsoverdracht bij Tapu (tapu intikali) starten.
• Bankdeposito's opnemen.
• Belasting- en officiële registratieprocedures voltooien.
• Indien nodig, erfenisverdelings- of verkooprechtszaken aanspannen.